Rijtest: Fisker Karma

Na mijn testrit met de X5 kreeg ik een telefoontje van Fisker Automotive België, een deel van BMW-dealer Jean Michel Martin die ook Alpina verdeler in België. Ik had met interesse plaats genomen in de Karma op het autosalon in het licht van mijn zoektocht naar een aparte gezinswagen en hoewel de Karma geen SUV is, en nog minder een vierwielaangedreven auto is, sprak me het hybride model wel aan.

Op het moment van het Brusselse autosalon had JMM net hun eerste Fisker Karma ontvangen als demo en waren testritten niet mogelijk. Nu twee maanden verder waren de eerste wagens geleverd en belde men mij met de vraag of ik nog altijd interesse had in de wagen en een testrit. Wie zegt er nu nee tegen zo een buitenkans 🙂

Ik denk dat de Fisker Karma de meest gedesignede wagen op dit moment op de markt is. Dit is enigszins logisch, als je weet dat Henrik Fisker verantwoordelijk is voor de BMW Z8 en Aston Martin DB9. Twee wagens die ontegensprekelijk een icoon in hun eigen recht zijn. En de Karma gaat dat ook zijn. De kofferruimte en hoofdruimte op de achterbank geven aan dat vorm boven functionaliteit gaat, maar het futuristische exterieur en luxueuze interieur met oog voor detail zijn in vergelijking met andere wagens in die prijsklasse vergelijkbaar of zelfs exclusiever. Qua interieurafwerking denk ik dat je de wagen makkelijk naast een Porsche Panamera mag zetten, waarbij de Panamera meer hoofdruimte overhoudt voor de achterpassagiers in ruil voor een vreemdsoortig exterieur.

Een interessant feit aan de Karma is dat niet alleen aan het mogelijk positieve effect op de natuur wordt gedacht met de elektrische aandrijving, maar dat het concept van duurzaamheid ook verder in de wagen wordt doorgetrokken: het basismodel heeft een interieur dat volledig vrij van dierlijke materialen is opgetrokken. Het midden-model kent dan weer een lederen bekleding van een bekledingsfirma die hun energienoden en bronstoffen zoveel mogelijk duurzaam gebruiken en recycleren, en het topmodel komt met een interessant interieur dat volledig gemaakt is uit gerecycleerde materialen. En dit is geen interieur van zwarte plastic banken en plastic zetels. Het hele interieur wordt zo gedrapeerd in alcantara en andere diverse stoffen, het hout is afkomstig van de bodem van Michican Lake of overgebleven hout van bosbranden en de lak krijgt zijn sprankeling door het hergebruik van glazen partikels.

De Fisker Karma is geen echte elektrische wagen, en toch weer wel. De wagen wordt verkocht als Ever, wat staat voor Electric Vehicle met Extended Range, oftewel een elektrisch voertuig met zogenaamde range extender in de vorm van een benzinemotor die de accu’s al rijdend terug kan opladen. Je kan de wagen thuis opladen aan het snoer en er circa 80 km ver mee geraken, waarna de benzinemotor verplicht aan moet om de elektromotoren en accu’s toch van de nodige energie te voorzien. Je bent dus niet zo een groene jongen als iemand met een Tesla Roadster of de Model S of Model X, maar na het volledig gebruiken van je acculading kan je simpelweg afrekenen aan de pomp en verder rijden.

Nu, hoe rijdt dat, zo een elektrische exclusieve vierzitter? Wel, door het hogere gewicht van de materialen en de fijne interieurafwerking verlies je tegenover een Tesla Roadster toch stevig wat seconden aan acceleratie en bereik, maar aan de andere kant kan je niet anders dan breed glimlachen wanneer je deze luxueuze sportieve cruiser in Stealth mode zonder gebruik van de benzinemotor probleemloos stevig tot meer dan 150 km/u kan laten accelereren. De Tesla Roadster doet het natuurlijk sneller, maar qua afwerking en comfort staat de Roadster nergens in vergelijking met de Karma.

Je zit lekker laag, gaat vlot vooruit en de elektrische zetels zitten perfect. Het dak gedrapeerd met gekromde zonnecellen fungeert als een groot zonnepaneel en voed de airco en elektronische instrumenten. In principe ga je zelfs per jaar 330 km aan rijplezier uit het zonnepaneel halen. De wijzerdisplay doet erg futuristisch aan en de geïntegreerde bediening via het touchscreen in de middenconsole kan verbazend vlot overweg met alle nieuwe elektronica en ondersteunt audio over bluetooth en dergelijke. In het kort is de comfort-elektronica veel beter geïntegreerd dan de Tesla Roadster, en zelfs BMW moet toegeven dat hun iDrive niet zo overzichtelijk is als het systeem in de Karma.

Ook de achterpassagiers hebben luxueus gevormde kuipzetels, maar de middentunnel verhindert dat een vijfde passagier plaats kan nemen. Die middentunnel bevat geen aandrijflijn maar is de behuizing van een deel van de accu’s en geeft de Karma zijn extra stevigheid. Overal is elektronica aanwezig, en de zetels kennen een gedurfd asynchroon lijnenspel. Overal is duidelijk dat de wagen design uitademt, behalve misschien de koffer en binnenkant van de kofferklep die nogal leeg aan doet en zeker niet ruim is. Mijn Z4M heeft vermoedelijk een grotere koffer.

Zo een Fisker Karma kost voor al dit moois wel een flinke duit. Je zit eenvoudig al in Panamera-getallen te denken, met een startprijs van net boven de ton en een top van 120000€. Daarvoor krijg je een wagen die 153 km/u haalt op enkel zijn elektromotoren en accu’s, maar dit in het beste geval en zeker niet aan die snelheid een 80 km/u volhoud. Als je dus per rit 50-60 km pendelt tussen thuis en werkplek en op je werkplek kan opladen ga je erg ver geraken met je benzinetank, maar in alle andere gevallen ga je toch regelmatig die benzine moeten aanspreken en dan is het verbruik van de normtest van net meer dan 2 liter per 100 km nauwelijks haalbaar, ook omdat de wagen gewoon uitnodigt om hard gereden te worden.

Nee, deze wagen blinkt dan beter uit om net als een Prius doorheen de stad te rijden op zijn accu. Luidsprekers gemonteerd aan de buitenkant geven bij traag rijden bovendien een Tron-achtig geluid om voetgangers toch gewaar te maken dat een auto nadert. Stiekem is die wagen bijgevolg in de stad heel plezant.

Qua ophanging is het geen Jaguar, maar comfortabel genoeg op de snelweg en sportief genoeg op bochtige wegen. Het stuur ligt perfect in de hand en het gebrek aan nood aan een versnellingsbak zorgt dat de wagen ook geen lastige hernemingen moet doen of de versnellingsbak koppig in een verkeerde versnelling gaat zitten.

Een korte conclusie na de X5 en RX getest te hebben is dat dit een fenomenale wagen is, die ik stiekem zou verkiezen als lente-, zomer- en herfstcruiser, als ik geen grote koffer nodig zou hebben. Hij komt sportiever over dan een X5 met een lager verbruik, en en een betere afwerking, maar ontbreekt natuurlijk de ruimte. De X5 is ruim en onder de 100 km/u nog altijd erg sportief, maar de afwerking is geen Karma en je zit nog altijd met een lelijke diesel te rijden. De RX laat je maar toe om tot 60 km/u elektrisch te rijden, en heeft het lelijkste interieur van de drie maar wel de laagste prijs.

Eerlijk gezegd kan ik niet wachten om de Tesla Model S en X te testen, en hoop ik niet teleurgesteld te raken in hun afwerking hoewel dat wel moet zijn met de lagere richtprijs en de afwerking van de eerste Tesla…

Rijtest: Lexus RX 450h

Ik ben al enige tijd op zoek naar iets groters om de familie en verkoopwaar in alle ruimte en luxe te vervoeren. De Z4 is vanzelfsprekend te klein voor een gezin van 3 en de 120d begint ook aan zijn limieten te komen als we op reis gaan. De Z4 is een heerlijke kar om met z’n tweetjes door Europa te schieten, maar dat gevoel heb ik niet met de 1-reeks. In beide gevallen zijn de koffers ruim genoeg voor dagelijks gebruik, maar als je iets groters dan één bak bier moet meenemen met wat andere spullen, zitten ze al goed vol. Niet bevorderlijk als je dan eens 5 lichtbalken moet ophalen en dit betekent dat er 2 in de koffer passen en de drie anderen over de lege passagierszegels gedrapeerd zijn. Bon.

Continue reading “Rijtest: Lexus RX 450h”